Beste Beatrijs,
Vandaag was het een mooie dag in Den Haag. Omdat ik vrij was, heb ik een stuk gewandeld en via Kijkduin kwam ik door een prachtig park met de naam Ockenburg. Daar in dat park kwam ik achtereenvolgens een drietal dames tegen met hun viervoetertjes. Na drie keer ‘Goedemiddag’ van mijn kant werd het mij duidelijk dat deze dames totaal geen zin hadden in dit soort beleefdheden. Antwoord kreeg ik niet, behalve van de laatste die zo overdreven ‘Goedendag’ terugzei, dat ik het gevoel kreeg dat het spottend bedoeld was. Deze dames waren allen van middelbare leeftijd. Ik weet dat in deze regio mensen niet gauw vreemden zullen begroeten, maar wat voor ergs kun je verwachten van iemand die zonder bijbedoelingen rustig loopt te wandelen? Ik was gekleed in een spijkerbroek met een groen jasje inclusief rugzakje. Ik heb nog even gedacht dat ik misschien niet herkenbaar was als een van hen, oftewel de elite die in die buurt woont. Ben ik te ver gegaan?
Ongewenste groeter
Beste Ongewenst,
Meestal begroeten onbekenden in een park elkaar niet. Dat gebeurt eigenlijk alleen op heel rustige wandelpaden in de stille natuur. In parken of op het strand lopen doorgaans te veel mensen rond om te gaan groeten. Wat niet wegneemt dat groeten niet verboden is. U was in een goed humeur, dus ging u mensen groeten. Daar is niets op tegen, behalve dan dat het enigszins ongebruikelijk is. U verdedigt uzelf met het argument dat u geen bijbedoelingen had. Het lastige van bijbedoelingen is dat alleen degene die ze heeft er weet van heeft. Een willekeurige voorbijganger kan uw geest niet doorgronden, dus veel vrouwen nemen het zekere voor het onzekere en schrijven elke onbekende man die contact probeert te leggen bijbedoelingen toe. In het algemeen is het verstandig als vrouwen op hun hoede zijn voor onbekende mannen. Het aspect ‘elite’ hoort geen deel uit te maken van de overwegingen: als de situatie geschikt is voor het groeten van de medemens, dan gebeurt dat ongeacht de (vermeende) sociale klasse van betrokkenen.
Hoe dan ook, een simpele groet van een wildvreemde is onschuldig genoeg om te beantwoorden, zonder dat dit meteen tot verdergaande intimiteiten of gebedel om geld hoeft te leiden. Het was klaarlichte dag - de dames hadden best even terug kunnen groeten, maar ze toonden zich ontoeschietelijk. Nou ja, u moet het maar niet te zwaar opnemen. Zo erg is het ook weer niet. U hebt er uw goede humeur toch niet door laten bederven, mag ik hopen?
Beste Beatrijs,
Als ik ergens binnenkom in een wachtkamer, treincoupé of zo, zeg ik goedendag.
Heel vaak reageert er niemand. Zelfs als ik iemand groet die in z’n
eentje zit, krijg ik vaak geen reactie. Ik vind dat erg teleurstellend. Is
dit nu totale desinteresse, of hoeft een groep inderdaad niets terug te
zeggen als er iemand binnenkomt? Wat zou anders een aardige oplossing van
mijn kant horen te zijn? Ik ben bijna geneigd om mijn goedendag te
herhalen, alsof niemand het gehoord heeft.
Ja, dá-hag
Beste Ja, dá-hag,
Mensen in een treincoupé, in een tandartswachtkamer, wachtend bij de
bakker of de kapper, voelen zich niet een groep. Ze voelen zich losse
individuen die niets met de hen omringende personen te maken hebben. Als u
zo’n verzameling losse individuen gaat groeten, moet u niet verwachten
dat men in koor ‘Goedemorgen!’ terugzegt. Soms mompelt er een persoon
iets terug wat voor een groet door zou kunnen gaan. Maar als u pech hebt,
houdt iedereen narrig z’n mond.
Zo gaat het nu eenmaal. Mensen voelen zich net zo min betrokken bij hun
medepassagiers in de trein als bij voorbijgangers op straat. U kunt best
blijven doorgaan met groeten, hoor, daar is niets op tegen. Het lijkt me
alleen een slecht idee om uw ‘Goedemiddag heren, dames ook!’ te
herhalen, wanneer respons uitblijft. Een al te groot vertoon van
opgewektheid wekt irritatie bij de medeburger die net de uitzichtloosheid
van het bestaan aan het contempleren is.