| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Sinds drie maanden ga ik om met een getrouwde man. In onze kennismakingsperiode betaalde hij alles als we uitgingen. Een paar weken geleden vond hij het nodig om mij de helft van een etentje te laten betalen, zonder hierover vooraf iets met mij afgesproken te hebben.Voelde niet fijn en ik voelde me ook voor het blok gezet. Ik ben nog lang niet zijn vriendin, al denkt hij daar iets anders over, en ik vind dan ook dat hij voorlopig onze uitstapjes (één keer per maand) moet blijven betalen. Ik wil nog veroverd worden en daar moet hij iets voor doen. Ik heb echter geen idee hoe dit in de toekomst moet gaan, als hij het echtelijk huis heeft verlaten en elders woont en dus meer tijd zal hebben om met mij iets te ondernemen. Hoe moet ik mij opstellen?

Minnares die niet wil dokken

Beste Minnares,
Na drie maanden vond uw minnaar dat jullie de restaurantrekening maar moesten delen. Tja, dat lijkt me een teken aan de wand. De romantiek verdwijnt zo wel heel snel onder tafel. De verhoudingen in zo’n geheime driehoek, als waar u deel van uitmaakt, liggen toch al scheef. De man heeft alles: twee vrouwen èn een gezinsleven. De minnares stelt haar lichaam ter beschikking op de uren dat het haar geliefde uitkomt en heeft verder weinig bijkomende gezelligheid. Een gratis warme maaltijd lijkt me dan wel het minste waar u aanspraak op mag maken. Plus natuurlijk een bontjas om het gemis aan warmte een beetje goed te maken.
Iets anders: als u zich nog lang niet ‘zijn vriendin’ voelt, waarom zou u dat dan eigenlijk nastreven? U maakt geen hopeloos verliefde indruk – u kent vast de nadelen van een relatie met een getrouwde man. Om te beginnen is de kans levensgroot dat hij helemaal niet van zijn vrouw gaat scheiden, bijvoorbeeld omdat het hem allemaal te duur is. Deze man is op de penning en bovendien onbetrouwbaar, want hij bedriegt zijn vrouw. Wat moet u met zo iemand? Kunt u niets beters krijgen? Maak u uit de voeten in plaats van stompzinnige machtsstrijdjes over 50 euro te voeren. Ga met andere vrienden eten en deel met hen de rekening. Laat uzelf veroveren door een ongebonden man – die lopen er ook rond.


Beste Beatrijs,
Dit gaat niet over mij, maar over een vriendin van mij, die ik ‘Liesje’zal noemen. Liesje heeft een affaire met een getrouwde man (helaas). Zonder dit van tevoren met zijn geliefde te bespreken heeft deze man zijn dochter ingelicht(!?) Nu heeft hij tegen Liesje gezegd dat zijn dochter van plan is ‘haar wat aan te doen’, wanneer ze elkaar zouden tegenkomen. Mijn haren gaan hiervan recht overeind staan. Is dit liefde of is dit schuld delen?

Handenwringende toeschouwer

Beste Handenwringend,
Of er sprake is van liefde tussen die twee? Ik heb geen flauw idee. Laten we niet te hard van stapel lopen en het voorlopig op seks houden. Het begrip ‘schuld delen’ vind ik ook al niet erg van toepassing. ‘Verachtelijke lafheid’ komt eerder in me op als kwalificatie. De man kan de verantwoordelijkheid voor zijn eigen daden niet aan.
Overspel dwingt tot geheimhouding, die op den duur nauwelijks meer op te brengen valt, maar de misère wordt nog groter, wanneer mensen hun mond voorbij praten. In dit geval gaat de blaam in het bijzonder naar de onbehouwen minnaar, die zich door de affaire heenblundert als een dolle pitbull door een krokusveldje. Om te beginnen had hij zijn vingers niet naar ‘Liesje’ moeten uitstrekken (en zij natuurlijk ook niet naar hem). Als hij vervolgens een onbedwingbare behoefte tot biechten voelde opkomen, was zijn echtgenote de enig aangewezen persoon geweest. Zij is immers degene wie het aangaat en zij had hem dan ook buiten de deur kunnen zetten. In plaats van zijn vrouw heeft hij zijn dochter in vertrouwen genomen. Hier is een geperverteerde geest aan het werk die maar liefst driedubbel verraad pleegt. Zowel zijn vrouw, zijn vriendin als zijn dochter worden door deze actie beschadigd. Zijn vrouw was al bedrogen door het overspel, en wordt nu voor de tweede keer buitenspel gezet. Een man die zijn seksuele escapades liever met zijn dochter doorneemt dan met zijn vrouw pleegt emotionele incest. Die dochter heeft geen boodschap aan het geheime liefdesleven van haar vader, en kan niet anders, wanneer zij hier toch mee wordt geconfronteerd, dan haar afschuw uit te spreken. Zij wil haar vader niet afvallen, zij wil haar moeder niet afvallen, dus moet de bron van het kwaad worden vermorzeld. Ook al is de kans klein dat dit plan wordt uitgevoerd, het blijft onaangenaam voor Liesje.
Dat een volwassen man, de minnaar van uw vriendin, zo dom is dat hij de verscheurende gevolgen van zijn loslippigheid niet heeft kunnen voorzien, geeft te denken over zijn kwaliteiten als mens. Het lijkt me iemand om te allen tijde met een grote boog omheen te lopen.
Uw vriendin Liesje zal gedacht hebben dat de bekende damesbladwijsheid ‘Begin nooit iets met een getrouwde man, daar komt alleen ellende van’ niet voor haarzelf zou opgaan. Mensen zijn geneigd zichzelf uniek te vinden, terwijl dat zelden het geval is. Maar goed, de meeste mensen leren door ervaring en niet door het lezen van damesbladen, dus ze kan haar fout herstellen. Als Liesje nog enig gevoel voor verhoudingen heeft overgehouden, dan verbreekt ze onmiddellijk elk contact met deze man die haar leven vergiftigt. Wegwezen! Laat haar op korfballen gaan, neem haar mee voor vakantie naar Kreta, het doet er niet toe, als ze hem maar de bons geeft.