| 1 | 2 |
Beste Beatrijs,
Op uw afhandeling van vraagstelster "Rij
alsjeblieft ons huisje voorbij" wil ik als (de echte) Sint
reageren. Uw antwoord is geheel in lijn met de geïndividualiseerde
samenleving. U bevestigt mensen in de gedachte: "Mijn wensen staan
voorop en die van een ander zijn daaraan volledig ondergeschikt".
Mijn vraag is of u niet óók had moeten wijzen op het alternatief,
namelijk de mogelijkheid om saamhorigheid of (familie)gemeenschapszin te
tonen. Zeker als het om het Sinterklaasfeest gaat. Oprecht hoop ik dat die
mevrouw, wanneer zij uw advies volgt om niet mee te doen met een
familie-Sinterklaasfeest, in de toekomst niet het slachtoffer van
eenzaamheid wordt.
Hoor wie klopt daar
Beste Hoor wie
Saamhorigheid en familiezin, alles goed en wel, maar iemand die er de
voorkeur aan geeft Sinterklaas op bescheiden wijze binnen het eigen gezin
te vieren, in plaats van deel te nemen aan een grootschalig evenement met
grootouders, verschillende volwassen familieleden èn hun kleine kinderen,
kan ik niet van op hol geslagen individualisme betichten. Men kan wel
aanvoeren dat het niet om de cadeaus gaat, maar om de creativiteit van
handgemaakte surprises en geestige gedichten, maar zonder cadeaus gaat het
hele feest toch mooi niet door, dus tot zover de nadruk op immateriële
waarden.
Er zijn meer mensen als mevrouw ‘Rij alsjeblieft’, die bezwaar hebben
tegen een groots opgezette Sinterklaasviering voor de extended family met
alles (vooral cadeaus dus) erop en eraan. Vaak zijn dit ouders van
opgroeiende kinderen. Waar komen hun reserves vandaan? Niet uit gebrek aan
betrokkenheid met de familie, maar uit onvrede met de voortdurende parade
van festiviteiten, vieringen en bijzondere evenementen die het hele jaar
door, maar speciaal in december, over mensen worden uitgestort. Kinderen
gaan gemiddeld naar acht (verjaardags)feestjes per jaar. Vaak zijn het er
meer. Moeders kopen cadeautjes voor al die feestjes en voor de
verjaardagen van hun eigen kinderen en voor de verjaardagen van
feestjesgevende familieleden. Vakanties en vrije dagen worden besteed aan
consumptieve pret. Met Kerstmis sluipen de cadeautjes er ook meer en meer
in. Ouders moeten met hun kinderen de deuren langs, snoep ophalen, omdat
er ineens door het hele land Halloween én Sint Maarten wordt gevierd. Op
school wordt vanzelfsprekend ook Sinterklaas gevierd. Kinderen vanaf groep
vier trekken lootjes en moeten surprises en gedichten fabriceren. De
meeste achtjarigen hebben geen flauw idee hoe dat in zijn werk gaat, dus
wie verzint het idee, moet vervolgens fröbelen met lijmpot en karton en
wie componeert de gedichten? Precies, dat is moeder, die overigens ook
nodeloos exquise gerechten voor het al even nodeloze schoolkerstdiner moet
klaarmaken en daar als ober moet aantreden.
Moeders zijn er helemaal niet op uit om onder deze verplichtingen uit te
komen, want ze willen geen spelbreker zijn voor hun kinderen en ze vinden
het belangrijk om aan tradities mee te doen. Dat betekent niet dat ze elk
passerend feestvoorstel moeten omarmen. Een moeder als ‘Rij alsjeblieft’,
die op een gegeven moment aan de rem trekt als het zoveelste mega-event op
haar gezin afkomt, plaatst inderdaad haar eigen wens voorop: haar wens om
niet het hele leven in een roes van festiviteiten ten onder te laten gaan.
Dat haar voorkeur om Sinterklaas zonder veel poespas met het eigen gezin
te vieren haar voorbestemt tot eenzaamheid in haar latere leven, is
onwaarschijnlijk. Men kan het contact met de (schoon)familie uitstekend
onderhouden zonder in kartonnen contrapties verstopte en van kreupele
rijmen voorziene overbodige geschenken.
Beste Beatrijs,
Omdat zowel mijn man als mijn zoon in deze periode jarig zijn met de
bijbehorende feestjes, vieren wij Sinterklaas in huiselijke kring op
bescheiden wijze. Met Kerstmis hebben we dan ook nog wel wat cadeautjes
onder de boom.
Mijn schoonzusje heeft ons dit jaar voorgesteld Sinterklaas gezamenlijk
(en met haar ouders) te vieren. Zij wil graag de oude traditie van bij
haar thuis voor haar zoontje (bijna twee jaar) weer in het leven roepen:
cadeautjes, surprises en gedichten. Ik word eerlijk gezegd al moe als ik
eraan denk. Ook mijn man staat niet te springen....
We willen dus niet. Maar mijn schoonzusje is met dit soort zaken snel op
haar teentjes getrapt. Hoe komen we hier met goed fatsoen onder uit?
Rij alsjeblieft ons huisje voorbij
Beste Rij alsjeblieft,
U wilt geen Sinterklaas in breder familieverband vieren, dus daar moet u
zeker niet aan beginnen. U hebt uw bezwaren heel duidelijk uitgelegd. U
kunt dat op een vriendelijke manier even duidelijk aan uw schoonzuster
uitleggen. U geeft niet zoveel om Sinterklaas, u hebt er geen tijd voor,
enzovoort. Als u bang voor uw schoonzuster bent, kunt u uw broer
aanspreken, die de boodschap aan zijn vrouw kan overbrengen, of (als het
de zuster van uw man betreft) uw man dit klusje laten opknappen. Het is
makkelijker voor bloedverwanten om ‘dankjewel, maar liever niet’ te
zeggen, dan voor u als koude tak om het voorstel te torpederen.
© Beatrijs Ritsema 2000-2008