Beste Beatrijs,
Na een jaar samenwonen stelt mijn vriendin voor om terug te keren naar een situatie met meer onafhankelijkheid. Door omstandigheden heeft zij in haar vorige relatie zo’n tien jaar alleen geleefd en zij deed alles dan ook zelf. Zij wil mij nog wel als partner, maar dan in de vorm van een latrelatie. Ik ben ettelijke jaren jonger en zie daar niet zoveel in. Ik weet dat deze mooie relatie zal uitlopen op een sisser, als we er beiden niet aan werken. Mijn principes zijn misschien ouderwets, maar ik heb graag affectie en wil zeker niet hunkeren naar een sms waarin zij vermeldt: ‘kom vanavond maar langs.’ Ik zie mijn vriendin dolgraag, maar ergens in mijn grijze massa is er iets aan het vreten. Wat denkt u: moet ik voor deze relatie vechten of me erbij neerleggen dat deze relatie geen toekomst meer biedt?

Ik wil geen lat

Beste Ik wil geen,
Een lat-relatie na een jaar samenwonen is natuurlijk altijd een achteruitgang. Ik begrijp dat u hier teleurgesteld over bent. Aan de andere kant zie ik niet goed hoe u dit kunt tegenhouden. Uw vriendin heeft er kennelijk geen zin meer in, ze verlangt terug naar haar onafhankelijkheid of wat dan ook. U rept hoopvol van ‘werken aan de relatie’, ‘vechten voor de relatie’. Dat lijkt me neerkomen op trekken aan een dood paard. Uw vriendin heeft gezegd dat zij niet meer wil samenwonen. Nu bent u aan zet. U moet voor uzelf bepalen of de relatie in afgezwakte (verwaterde) vorm voor u nog enig genoegen te bieden heeft, of dat het voor u op die manier helemaal niet meer hoeft. In het ene geval schakelt u terug op latten, in het andere geval zet u er een punt achter en gaat u op zoek naar een andere vrouw, die wel met u wil samenwonen.