Beste Beatrijs,
Ik ben sociaal raadsman en 90 procent van mijn klanten is allochtoon. Waar
ik moeite mee heb is dat sommige vrouwen mij, een man, bij de begroeting
geen hand willen geven. Zij motiveren dit met een verwijzing naar een
religieus gebod. Het zijn meestal goedopgeleide, welbespraakte meisjes.
Overigens vormen zij maar een hele kleine minderheid van mijn klanten. De
meeste moslimvrouwen, met of zonder hoofddoek, begroeten mij ‘normaal’
met een handdruk. De weigeraarsters vragen mijn hulp, maar willen mij niet
als gelijke accepteren. Dat ergert mij. Dat zij mannen geen hand willen
geven, moeten ze zelf weten; we leven in een vrij land. Wanneer zij echter
van een hulpverlener in deze maatschappij iets willen, zullen ze volgens
mij toch de normale omgangsvormen in acht moeten nemen. Moet ik er maar
aan wennen of mag ik vasthouden aan ‘mijn waarden en normen’?
Gebruskeerde raadsman
Beste Gebruskeerd,
Ik kan wel tegen u zeggen: ‘Houdt u alstublieft vast aan uw waarden en
normen’, maar wat hebt u daaraan? Ik kan ook over uw hoofd heen deze
groep van moslima’s aanspreken en hen opdragen zich aan de
maatschappelijke conventies te houden, maar ze zullen heus niet naar me
luisteren. Iedereen kan hoog of laag springen, maar als moslimvrouwen geen
hand willen geven, dan geven ze geen hand. Hoe meer de omgeving hen smeekt
om een beetje normaal te doen, hoe dieper zij zich ingraven. Tegen
principiële zeloten staat iedereen machteloos.
Het is irritant gedrag waarvan je vermoedt dat bepaalde vrouwen het erom
doen, maar het weigeren van uitgestoken handen is geen misdrijf, er kan
niets tegen worden ondernomen. Het enige wat u kunt doen is u voornemen om
uzelf er niet door op de kast te laten jagen. Een professionele raadsman
moet zijn emoties tussen haakjes kunnen zetten, zodat er aan de zaak
gewerkt kan worden. Hoe vervelend ook in persoonlijk opzicht, het
niet-geven van handen is te futiel om er een volwaardige botsing tussen
culturen van te maken. Misschien kunt u zich troosten met de gedachte dat
morele superioriteit eerder schuilt in losheid dan in dogmatiek.
