Beste Beatrijs,
In maart ben ik voor het eerst moeder geworden - van een zoontje. Ik heb
in totaal een half jaar verlof en daar geniet ik nu van samen met hem. Ik
zie er erg tegenop om eind augustus weer te moeten gaan werken. Niet
alleen omdat ik dan mijn zoontje moet missen, maar ook vanwege mijn
collega’s. Zij hebben niets van zich laten horen na de geboorte. Ik heb
van de organisatie een bloemetje gekregen, maar van de kant van mijn
collega’s bleef het stil. Geen kraambezoek, geen telefoontje, geen
kaartje. Ik had me daar eerlijk gezegd wel een beetje op verheugd en heb
moeite met hun ongeïnteresseerdheid. Hoe moet ik straks met hen omgaan
als ik weer ga werken?
Afgeknapt op collega’s
Beste Afgeknapt,
Het uitblijven van een persoonlijke reactie van uw collega’s is bizar.
Zeker wanneer je bedenkt hoe informeel mensen op het werk met elkaar
omgaan. Op allerlei kantoren gaat vaak de halve maandagochtend heen met
elkaar de wederwaardigheden van het weekend te vertellen, compleet met
bedavonturen. Een nieuwe baby verdient het dan helemaal om te worden
opgemerkt, en anders wel de trotse ouders. Niet reageren is zo tegen alle
conventies in dat je je afvraagt of er niet meer aan de hand is. Misschien
denken ze dat u niet meer terug zult komen? Misschien nemen ze het u
kwalijk dat u er een half jaar tussenuit bent? Misschien hebben ze
vooroordelen tegen werkende moeders? Of een hekel aan u persoonlijk? Bel
degene op met wie u zich het meest vertrouwd voelt en vraag naar de reden
van deze verpletterende stilte. Vertel er gerust bij dat u zich er
katterig onder voelt. Als het goed is, zullen ze zich verontschuldigen en
hun tekortschieten proberen goed te maken. Volharden ze in hun
onverschilligheid, tja, dan ontbreekt het op uw werk aan elementaire
menselijkheid.
