Beste Beatrijs,
Met mijn vrouw was ik onlangs in Egypte, waar we in Kairo via via
terechtkwamen bij een moslim-gezin. Tijdens dat samenzijn ontstond er
tussen de gastheer en zijn vrouw in het vertrek naast ons een
woordenwisseling, waarna de man de vrouw een klap verkocht. Enige minuten
later kwam het echtpaar weer binnen. De wang van de vrouw was
roodgloeiend. Ik probeerde de draad van het gesprek weer op te pakken,
maar heb daar nu spijt van. Ik had moeten opstaan en onderstrepen dat je
vrouwen met respect moet behandelen.
Slaan moet niet kunnen
Beste Slaan moet niet,
Het is heel jammer, maar we zijn niet te gast bij mensen in een ver land
om hen de les te lezen. Wanneer een echtpaar elkaar met messen of bijlen
te lijf gaat, moet er worden ingegrepen, dat zal duidelijk zijn – er
mogen geen dooien of gewonden vallen -, maar verder is de code: geef geen
kritiek op rare uitwassen in andermans cultuur. Zeker niet als u
betrokkenen niet of nauwelijks kent. Dat is een ongelooflijke belediging
van hun gastvrijheid. Zo’n oppervlakkige ontmoeting tussen mensen van
verschillende culturen is niet bedoeld om fundamentele aanvallen te plegen
op verwerpelijke gewoontes. Zoiets kan alleen tussen mensen die elkaar wat
beter kennen, en dan ook nog bij voorkeur in abstracto. Dus niet naar
aanleiding van een maar al te concrete muilpeer die in een belendend
vertrek wordt uitgedeeld.
Kritiek geven is niet alleen af te raden omwille van de
gastvrijheidsconventies, maar ook vanwege de – mondiale – regel dat
men niet in andermans huwelijk treedt, althans niet in aanwezigheid van
beide partners. Men gaat niet de ene huwelijkspartner afkammen of de hand
boven het hoofd houden ten opzichte van de ander. Zoiets pakt altijd
verkeerd uit. Stel dat u bij een Nederlands echtpaar op bezoek was (vage
kennissen) en de man en vrouw kregen ruzie, omdat de man vond dat z’n
vrouw het geld met bakken over de balk smeet. Dan gaat u zich er niet in
mengen door de een gelijk te geven en de ander aan te vallen. Doet u dit
wel, dan zullen zij zich in plotseling hervonden eensgezindheid als een
furie tegen u keren. Op zo’n moment zegt u: ‘Dit is geloof ik een
minder geschikte gelegenheid voor gezelligheid, ik ga maar weer eens op
huis aan.’ Dat had u in Kairo ook kunnen doen. Uw afkeuring van de klap
was dan ook gebleken, zij het indirect zonder extra gezichtsverlies voor
de betrokkenen.
