Beste Beatrijs,
Anderhalf jaar geleden raakte ik op internet verzeild op een site over films waar voornamelijk studenten hun berichtjes posten. Niet gehinderd door mijn leeftijd (vijftig plus) mengde ik me in het gekakel. Inmiddels ben ik een van de meer gerespecteerde bezoekers, vragen mensen mij om mijn mening en dringen ze er zelfs regelmatig op aan, mij bij een voorpremière, festival of waar dan ook te ontmoeten. Het belangrijkste dat me daarvan weerhoudt is de angst als oude lul ontmaskerd te worden in plaats van 'de wat oudere discussiepartner' waar ik op dit moment waarschijnlijk voor doorga. Wat raadt u me aan?

Filmliefhebber

Beste Filmliefhebber,
Is het niet eigenaardig dat het woord 'ouder' een jongere indruk maakt dan het woord 'oud'? Op dezelfde manier is 'beter' vaak slechter dan 'goed'. Vergelijk de uitspraken: 'Piet heeft het er (wat) beter van afgebracht' en 'Piet heeft het goed gedaan'. 'Oud' impliceert afgedaan en afgeschreven, terwijl in 'ouder' nog een zweempje jeugd besloten ligt.
Nu bent u bang dat uw gesprekspartners uit cyberspace zich rot zullen schrikken, wanneer ze u in levende lijve aanschouwen. Daar staat de man van de interessante theorieën over Ang Lee en Lars von Trier, de man die de raarste films gezien heeft en wiens meningen ertoe doen in het forum, al was het maar om ze tegen te spreken. Daar heb je hem nou en kijk eens: hij heeft wallen onder z'n ogen en een ouwe kop, en verder ziet hij er ook niet uit alsof hij met genoegen de 100 meter horden zou willen afleggen. Zou ie zijn rollator bij de kapstok hebben gelaten? Moeten we een zitplaats voor hem zoeken?
Als uw angst gegrond is, zou dat betekenen dat Hans Beerekamp (die ook al weer enige tijd meeloopt in het vak) twintig jaar geleden interessanter was om mee te praten op een receptie van filmaficionado's dan nu en dat lijkt me uiterst onwaarschijnlijk. U eigent zich een probleem toe dat het uwe helemaal niet is. U verwart uw situatie met de internetsurfer die in chatcafés en dating-rooms poseert als aantrekkelijke partij en vervolgens, als het aankomt op een irl-afspraakje (in real life), niet weet hoe hij zijn leeftijd, kale kop en dikke buik moet camoufleren. Tja, zo iemand wordt meedogenloos ontmaskerd. Maar het enige wat u hebt gedaan is zitten kakelen over films. Bij mijn weten gelden hier geen leeftijdslimieten voor. De kracht van een gemeenschappelijke interesse is nu net dat het in de eerste plaats om de zaak gaat en pas veel later om een appetijtelijk voorkomen, zo dat al een rol speelt.
U kwelt zichzelf met een bespottelijke hersenschim. Normale studenten knappen niet af wanneer een gewaardeerde onbekende medehobbyist ouder blijkt te zijn dan ze verwachten. Bovendien, hoe weet u eigenlijk wat zij verwachten? Misschien zeggen ze wel: 'O, die ziet er nog best kek uit,' als ze u in het oog krijgen. Mensen die wel afknappen op uw zogenaamd detonerende leeftijd hebben niet de juiste mentaliteit. U bent bang voor geborneerde types, maar geborneerd zijn is hun probleem en niet het uwe. U hoeft alleen maar uw schouders op te halen en over te gaan tot de orde van de dag: de voors en tegens van Tom Cruise.