Familie
Beste Beatrijs,
Ik heb me altijd een buitenbeentje gevoeld in het grote gezin waar ik
uit kom. Ik wilde dit helemaal niet en heb mijn leven lang pogingen
gedaan ‘erbij te horen’. Ik heb me overdreven geprofileerd, me extra
bewezen, buitensporige beslissingen genomen, kortom mezelf
overschreeuwd. Alle pogingen ten spijt bleef ik me buitengesloten
voelen, iemand die uitgelachen en bekritiseerd werd.
Onze ouders leven inmiddels niet meer. Voor mij een reden om me terug te
trekken uit de ‘grote groep’ van familieleden. Individuele contacten
met degenen met wie ik redelijk overweg kan onderhoud ik wel. Met een
van de zussen ben ik niet langer ‘on speaking terms’ en in de
familie denkt men dat dat de reden is waarom ik me afzonder. Door mijn
familie word ik nog regelmatig (uitsluitend indirect) bekritiseerd om
mijn oude gedrag, bijvoorbeeld vroegere woedeuitbarstingen.
(lees verder)
