| 1 | 2 | 3 | 4 |

Beste Beatrijs,
Na 19 jaar is mijn huwelijk ten einde. Een half jaar geleden verliet ik het huis.
Mijn vrouw wilde niet meer. Oorzaak: zeg maar slechte communicatie en op verschillende wijzen in het leven staan. Ik materieel en zij meer spiritueel. Ik wilde niet scheiden en bij mijn kinderen weg. Ik vind dat nu nog steeds erg. Mijn vrouw vond dat het mij goed zou doen en wil me graag gelukkig zien in mijzelf. Inderdaad begin ik mij nu wat sterker en onafhankelijker te voelen. Ook doordat ik nu weer in contact kom met andere dames. Mijn ex wil nu (heel voorzichtig) zien wat er nog mogelijk is tussen ons. Mijn hart vloog weer op. Toch raak ik hierdoor in verwarring. Ik ben er uitgezet, omdat "het zo niet langer kon" (het kon zo ook niet langer - die ruzies - vind ik nu). Ze heeft geen spijt van de scheiding. Ik moet ook vooral door gaan met mijn eigen leven, zegt ze. Ze wil gesprekken voeren met een therapeut erbij. Natuurlijk wil ik praten over wat er mis zat in de communicatie en dit zo mogelijk verhelpen. Ik vrees echter dat ik gebruikt ga worden voor haar verwerkingsproces. Dat worden geen leuke gesprekken. Nee zeggen zou mijn wraakgevoelens bevredigen, ja zeggen brengt mij misschien weer bij haar (ik hou nog steeds van haar) en bij mijn kinderen (twee jongens van 5 en 15). De praktijk leert dat reparaties vaak niet goed uitpakken.
Graag uw visie in deze.

Tussen wraak en liefde

Beste Tussen wraak,
De scheiding is door uw vrouw doorgedrukt en u staat er eigenlijk nog steeds niet achter. Het idee dat zij zichzelf ‘spiritueel’ noemt en u het met ‘materieel’ moet doen bevalt mij helemaal niet. Ook het feit dat uw vrouw vindt dat een scheiding u goed zou doen, vind ik zeer aanmatigend. Mensen die willen scheiden doen dat in het algemeen uit egoïstische motieven, namelijk omdat ze van die ander af willen, dus laten ze het niet zo verkopen dat ze eigenlijk het beste voor hebben met degene die ze buiten zetten.
Maar goed, dit terzijde. De situatie is nu dat uw ex-vrouw met u in therapie wil. Waarom eigenlijk? Om de communicatie te verbeteren? Maar waarom wilde ze dat dan niet, toen u nog samen was? Was het haar zo weinig waard haar huwelijk te redden? Uw vrouw lijkt volledig de touwtjes in handen te hebben, terwijl u zich tamelijk passief voegt naar haar grillen.
Ik zou u aanraden toch maar in te stemmen met die gesprekken. Het is in ieder geval belangrijk dat u contact met uw kinderen onderhoudt en om dat contact een beetje soepel te laten verlopen hebt u een werkbare verhouding met uw ex-vrouw nodig. Reparatiepogingen lopen vaak op niets uit, daar heeft u gelijk in. Stel als voorwaarde voor uw deelname om de gesprekken zoveel mogelijk bij het heden of de nabije toekomst te houden. Laat u niet verleiden tot eindeloos spitwerk in het verleden, want dat leidt alleen maar tot zinloze verwijten over en weer. Zie die gesprekken dus ook niet als een manier om haar terug te winnen en het gezinsleven in volle glorie te herstellen. Gezien de opstelling van uw ex vrees ik dat dat er niet meer in zit. Concentreer u op de taak om het beste te maken van uw verhouding met de kinderen.

Beste Beatrijs,
Ik ben mijn man zijn ex. Binnenkort krijgt onze dochter haar diploma. Ik aarzel al jaren tussen gif en bijl als ik aan haar denk, zijn huidige vrouw bedoel ik. Ik wil haar niet zien. Maar ik wil mijn dochter niet in de steek laten op deze belangrijke dag. Mijn man, of ex-man dus eigenlijk, heeft aangekondigd dat zij meekomt. Hoe kan ik mijn kind trouw blijven, mijn man niet grieven, zijn huidige niet zien, mijn zelfrespect bewaren en toch naar die diploma-uitreiking gaan?

Ex

Beste Ex,
U noemt zich wel ex, maar u bent het niet. U hebt nog steeds geen eind aan uw huwelijk gemaakt, terwijl uw man allang met een ander is getrouwd. Word wakker: hij wil u niet meer! Het heeft geen enkele zin om te dagdromen over gif en bijl voor zijn huidige vrouw, want al bent u de laatste vrouw op aarde, uw man zal nooit meer bij u terugkeren.
Een manier om dit te beseffen is door net te doen alsóf u het beseft. U gaat naar die diploma-uitreiking en doet alsof u uw vroegere man en zijn huidige vrouw vagelijk herkent uit een grijs verleden. U doet alsof u hen beleefd en licht afstandelijk groet. Vervolgens doet u alsof andere aanwezigen u meer interesseren. U doet alsof u met spanning de formaliteiten volgt en alsof u uw dochter heel hartelijk feliciteert. U doet gedurende de hele plechtigheid alsof er in het geheel niets mis is met uw zelfrespect. Na afloop gaat u tevreden naar huis. Iedereen om de tuin geleid, inclusief uzelf.


Beste Beatrijs,
Vier jaar geleden heeft mijn ex mij op nogal vervelende wijze aan de kant gezet. Om die reden wens ik geen enkel contact met hem te onderhouden. Helaas hebben we gezamenlijke vrienden, maar die zijn heel kies en confronteren ons nooit met elkaar. Onlangs kwam ik erachter (het geboortekaartje van kind nr 2 hing op het prikbord in de woonkamer) dat mijn beste vrienden ook contact met hem hebben onderhouden. Volgens mijn vriendin sporadisch, maar ik voel me desalniettemin erg verraden. Wat zal ik hieraan doen?

Verraden door vrienden

Beste Verraden,
Bij een scheiding splitst de vriendenkring zich meestal. Sommigen gaan naar de een, anderen naar de ander. Dat vrienden echt gezamenlijk blijven voor een gescheiden stel, komt maar zelden voor. De loyaliteit/solidariteit komt uiteindelijk toch bij één van de twee terecht. In het algemeen houdt iedereen zijn eigen (oude) vrienden, terwijl de vrienden die gemaakt zijn tijdens de relatie na een periode van aarzeling kiezen voor degene bij wie ze zich het beste thuis voelen.
Als uw beste vriendin tegen u zegt dat het contact met uw ex sporadisch is, heeft u geen reden aan haar woorden te twijfelen. Ja natuurlijk komt ze hem wel eens tegen bij de een of andere gelegenheid en dan wisselen ze ook vast wat prettige nietszeggendheden uit. Hoe gaat het? Alles goed? enz.
Dat u een geboortekaartje van zijn tweede kind aan het prikbord ziet hangen, is niets om u over op te winden. Veel mensen voeren een zeer ruim geboorte-aankondigingsbeleid. Met honderden tegelijk worden de geboortekaartjes verspreid. Agenda's van tien jaar terug worden opengeslagen om adressen op te sporen van personen die mogelijk geïnteresseerd zijn in de geboorte van de nieuwe spruit. Of de ouders zo trots zijn dat ze hun voltallige kennissenkring tot de laatste man op de hoogte willen brengen, of dat ze erop uit zijn zoveel mogelijk cadeaus binnen te slepen, wie zal het
zeggen.
Neem het in ieder geval uw beste vriendin niet kwalijk dat ze ook een geboortekaartje heeft gekregen, bedoel ik maar. Met verraad heeft dat niets te maken. En ban die ex uit uw gedachten.

Beste Beatrijs,
Mijn ex-vriend en ik zijn drie jaar geleden uit elkaar gegaan na een relatie van ruim tien jaar. Na een moeizame periode, waarin wij elkaar ontliepen, hebben mijn ex en ik onze vriendschap weer opgevat (niet de seks). Hij heeft een nieuwe vriendin gevonden en ik een nieuwe vriend en af en toe eten we met ons vieren of we gaan naar een museum. Dat is erg gezellig, behalve dat mijn ex het naar mijn smaak iets te vaak over ‘wij’ heeft en dan refereert hij aan ons gemeenschappelijke verleden. Niet aardig tegenover de anderen. Of ben ik overgevoelig?

Ons kent ons

Beste Ons kent ons,
U heeft het prima voor elkaar! Een fijne vriendschap met uw ex, een fijne nieuwe geliefde en ook uw ex is weer onder de pannen. Iedereen maakt er een toffe boel van. Jammer alleen dat het sociaal doen met z’n vieren mentaal zo inspannend is. Zelfs een iets te frequent ‘wij’-gebruik kan al verkeerd vallen. Het ziet er naar uit dat het fundament van uw gezellige viertal bestaat uit formeel beëindigde, maar kennelijk nog springlevende relatie. Zitten de nieuwe geliefdes er op te wachten om telkens ingewreven te krijgen dat jullie samen vroeger ‘iets hadden’? Maak aparte afspraken met uw ex. Bezoek onbekommerd met aanhang elkaars feestjes. Maar ga niet in kwartetvorm de schijn ophouden dat u allemaal elkaars beste vrienden bent, want dat bent u niet.