Beste Beatrijs,
Laatst ging ik eten bij vrienden, volgens een afspraak die we weken tevoren hadden gemaakt. Ik eet zo’n drie, vier keer per jaar bij hen. Net toen ik binnen was, ging de bel en stond een bevriend stel van mijn vrienden op de stoep. Mijn vrienden nodigden de onverwachte bezoekers onmiddellijk uit om mee te eten. De bezoekers domineerden het gesprek, en waren zeer aanwezig. Ik voelde me overschaduwd en gepasseerd, omdat ik kwam met de bedoeling mijn vrienden te spreken. Aan de andere kant vind ik de hedendaagse afsprakencultuur vaak afgemeten en gespeend van elke spontaniteit. Hadden mijn vrienden gelijk in hun spontane gastvrijheid tegenover de onverwachte bezoekers, of waren ze hiermee ongastvrij tegenover mij?

Naar het tweede plan geschoven

Beste Naar het tweede plan,
De afspraak met vrienden zoals u zich die had voorgesteld viel tegen. Onbekenden traden binnen, zetten de avond naar hun hand en u had het nakijken. Het had ook anders kunnen gaan: spontaan genode extra gasten blijken gezellige types met een sprankelende conversatie en u heeft onverwacht een nóg leukere avond dan waar u al op rekende.
Het is wel erg hartelijk van uw vrienden om meteen extra borden op tafel te zetten voor de onverwachte aanbellers. Dat duidt op grote flexibiliteit en improvisatievermogen. Alleen al vanwege die spontane gastvrijheid kunt u uw vrienden niets kwalijk nemen. In dit geval ligt de fout bij de bezoekers. Die moeten niet omstreeks etenstijd zomaar bij vrienden binnenvallen. En als ze dat toch doen – want bij sommige vrienden kan dat juist wèl heel goed - moeten ze ijlings retireren, zodra ze iemand anders zien zitten. Je vrienden overvallen is één ding, maar een gepland dineetje overvallen gaat te ver.
Dat de gastvrijheid van uw vrienden toevallig niet naar uw genoegen uitpakte, is pech. Maar er komt wel weer een volgende gelegenheid dat u hen voor uzelf hebt. Misschien bij u thuis? Daar heeft u in ieder geval de zaak onder controle.