Spring naar inhoud


Collega’s reageren niet na geboorte

Beste Beatrijs,

In maart ben ik voor het eerst moeder geworden – van een zoontje. Ik heb in totaal een half jaar verlof en daar geniet ik nu van samen met hem. Ik zie er erg tegenop om eind augustus weer te moeten gaan werken. Niet alleen omdat ik dan mijn zoontje moet missen, maar ook vanwege mijn collega’s. Zij hebben niets van zich laten horen na de geboorte. Ik heb van de organisatie een bloemetje gekregen, maar van de kant van mijn collega’s bleef het stil. Geen kraambezoek, geen telefoontje, geen kaartje. Ik had me daar eerlijk gezegd wel een beetje op verheugd en heb moeite met hun ongeïnteresseerdheid. Hoe moet ik straks met hen omgaan als ik weer ga werken?

Afgeknapt op collega’s

Beste Afgeknapt,

Het uitblijven van een persoonlijke reactie van uw collega’s is bizar. Zeker wanneer je bedenkt hoe informeel mensen op het werk met elkaar omgaan. Op allerlei kantoren gaat vaak de halve maandagochtend heen met elkaar de wederwaardigheden van het weekend te vertellen, compleet met bedavonturen. Een nieuwe baby verdient het dan helemaal om te worden opgemerkt, en anders wel de trotse ouders. Niet reageren is zo tegen alle conventies in dat je je afvraagt of er niet meer aan de hand is. Misschien denken ze dat u niet meer terug zult komen? Misschien nemen ze het u kwalijk dat u er een half jaar tussenuit bent? Misschien hebben ze vooroordelen tegen werkende moeders? Of een hekel aan u persoonlijk? Bel degene op met wie u zich het meest vertrouwd voelt en vraag naar de reden van deze verpletterende stilte. Vertel er gerust bij dat u zich er katterig onder voelt. Als het goed is, zullen ze zich verontschuldigen en hun tekortschieten proberen goed te maken. Volharden ze in hun onverschilligheid, tja, dan ontbreekt het op uw werk aan elementaire menselijkheid.

Artikelen in Collega's, Zwangerschap en baby's.

Gelabeld met .


Een reactie

Blijf op de hoogte, abonneer je op de RSS feed voor reacties op dit artikel.

  1. Geesje schrijft

    Wellicht wordt de geboorteperiode net zo ervaren als ziekte: een zieke val je thuis ook niet lastig. Die ga je niet bellen. Bovendien heeft niet iedereen zin om quasi blij te reageren op een privé-aangelegenheid.
    Ik weet zelf soms ook niet of ik een collega een kaartje zal sturen als ze net bevallen is. Ik doe het vaak wel, maar krijg zelf zelden een geboortekaartje van de kersverse moeders…De wederzijdsheid is soms ver te zoeken: veel reacties van de anderen verwachten, maar zelf niets (of heel algemeen via een kaartje op het prikbord, lekker goedkoop) van zich laten horen!



Sommige HTML is toegestaan