| 1  | 2 |

Beste Beatrijs,
Mijn man en ik letten een beetje op onze oudere buurvrouw die een paar maanden geleden een herseninfarct heeft gekregen. We hebben een sleutel en helpen haar af en toe met dingetjes. Vanmiddag ging ik even bij haar dochter langs die een straat verderop woont, voor overleg en om te vertellen dat wij binnenkort een weekje weg zijn. Zij stond me te woord, maar vroeg me verder niet binnen. Achteraf vond ik dat toch niet zoals het hoort. We hebben wel twintig minuten buiten staan praten, over haar moeder, over ons reisje en nog zo wat. Is het inderdaad onbehoorlijk om een bekende niet even binnen te vragen?

Niet over de drempel

Beste Niet over de drempel,
Iedereen is natuurlijk vrij om een onverwachte aanbeller wel of niet binnen te laten. In uw geval (twintig minuten aan de voordeur praten, terwijl u hand- en spandiensten verricht voor haar oude moeder) vind ik dat tamelijk onhoffelijk. Ja, zij had u binnen moeten noden, al was het maar omdat zij (via haar moeder) bij u in het krijt staat. Tenslotte verplicht niemand u tot uw hulpdiensten, dus enige egards zijn op hun plaats.
Nadat ik dit heb vastgesteld, voeg ik eraan toe dat veel mensen er een verschrikkelijke hekel aan hebben om via de voordeur te worden overvallen. Bezoekers moeten telefonisch belet vragen, anders komen ze er niet in. Zelfs van hun beste vrienden kunnen ze het niet verdragen als die onverwacht op de stoep staan. Waarschijnlijk is de dochter van uw buurvrouw zo’n type. Niet erg gastvrij, maar daar valt verder niets aan te doen. Als u iets met haar te bespreken hebt, kunt u in het vervolg beter opbellen en de zaak telefonisch doornemen. En dan maar hopen dat zij niet standaard haar antwoordapparaat of voicemail aan heeft staan om bellers te screenen. Degenen die niets moeten hebben van onverwachte aanbellers hebben vaak ook een hekel aan onverwachte – oftewel alle - telefoontjes.


Beste Beatrijs,
Laatst haalde ik mijn zevenjarige dochter op, die bij een vriendinnetje had gespeeld. Toen ik aanbelde, klonk de stem van de moeder door de intercom: ‘Ze komt naar beneden, hoor!’ Ze wonen éénhoog op een etagewoning. Al met al stond ik zo’n vijf minuten voor een dichte deur te wachten, tot mijn dochtertje buiten kwam. Vindt u dit normaal? Op het schoolplein is deze moeder altijd heel vriendelijk.

Knarsetandend buiten

Beste Knars,
Nee, het is niet normaal om mensen voor een dichte deur te laten wachten op hun kind of op wie of wat dan ook. Zelfs als je garen en band van een marskramer koopt, laat je de deur op een kier, als je je portemonnee gaat halen. Het scenario van ‘hoe haal ik een kind van een speelafspraak op’ is overbekend: mama, papa of oppas wordt binnengelaten, blijft met jas aan staan in gang of vestibule, informeert naar het verloop van de afspraak (hebben ze het leuk gehad?), terwijl thee en jenever worden afgewimpeld (nee dank je, ik ga er meteen van door, het eten moet gekookt) en de kleine wordt aangespoord het spelen te staken en afscheid te nemen (zeg je even: ‘dank je wel voor het spelen’?) Alleen automobilisten hebben geen tijd voor deze routine, want zij kunnen hun auto niet kwijt. Ik vermoed dat het raadsel van de dichte deur hiermee in verband staat. Mensen die zichzelf en hun kinderen altijd per auto vervoeren, komen niet op de gedachte dat anderen zich wel eens te voet of per fiets verplaatsen. In hun perceptie staat elke ouder dubbelgeparkeerd in een jeep te wachten tot het kind naar buiten komt. Corrigeer die perceptie! Toeter door die intercom: ‘Sorry! Geen auto! Doe je nog even open?’