| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Onlangs kwam een jeugdvriend bij mij eten. Hij heeft lang in het buitenland gewoond, maar is nu teruggekeerd naar Nederland om zijn oude dag te slijten. Het was heel gezellig en ik meen een paar knipogen te hebben opgevangen. Verder was de sfeer niet broeierig, maar wel intiem, vertrouwd en plezierig. Allemaal goed en wel, totdat hij klaar was met eten en bij wijze van afsluiting zijn mes tussen de tanden van de vork stak. Ik dacht onmiddellijk aan seksuele bijbedoelingen, maar dat verwierp ik omdat ik het zo’n lomp gebaar vond. Ik voelde me teveel in verlegenheid gebracht om hem te vragen of dit een buitenlandse gewoonte was. Heb ik een kans op een woest avontuur voorbij laten gaan?

Geheimzinnig mes- en vorkspel

Beste Geheimzinnig,
Mensen die vues hebben, oftewel een versier- of verleidpoging overwegen, maken weliswaar gebruik van dubbelzinnige signalen en symbolen, maar ze gaan niet zo obscuur te werk dat de tegenpartij geen idee heeft wat er nu weer voor maskerade wordt opgevoerd. Ik heb nooit gehoord van het symbool ‘mes tussen tanden van vork’ als suggestie voor een potje rollebollen tussen de lakens. Als ik tegenover iemand aan tafel zat die z’n eetgerei op dergelijke wijze manipuleerde, zou ik er verder niets achter zoeken. Ik vermoed dat een eventueel diepere betekenis van dit signaal aan 99 procent van de mensheid voorbij zal gaan. Het lijkt dus onwaarschijnlijk dat er een woest avontuur inzat, anders had uw vriend wel andere initiatieven ontplooid.


Beste Beatrijs,
Onlangs ben ik door een collega uitgenodigd om naar een tentoonstelling te gaan. Hij weet dat ik in het onderwerp ben geïnteresseerd. Ik denk dat hij in mij is geïnteresseerd. Nu weet ik niet of ik deze uitnodiging moet aannemen. Als ik ‘ja’ zeg, is dat dan niet een aanmoediging voor hem? Mijn moeder leerde me vroeger dat, wanneer een vrouw iets aannam van een man, dat betekende dat ze open stond voor zijn avances. Hoe zit dat tegenwoordig?

Dubbelzinnig naar het museum

Beste Dubbelzinnig,
Uw moeder had gelijk als het ging om het aannemen van diamanten en nertsstola’s. In verband met museumbezoek klinken haar woorden nodeloos dreigend. Als u ingaat op deze uitnodiging, betekent dat niets meer en niets minder dan dat de voorgestelde activiteit u bevalt én dat u onderwijl geen bezwaar tegen hebt tegen het gezelschap van uw collega.
‘Geen bezwaar’ dat is alles. Het betekent dus niet dat u na afloop gehouden bent om het bed met hem te delen. Zelfs niet om hem innig te kussen. U ziet wel waar het op uitloopt. Als deze collega ook maar het geringste gevoel van afkeer of ongemakkelijkheid bij u opwekt, dan moet u de uitnodiging afslaan. Waarom zou u tenslotte tijd doorbrengen met een persoon die u tegenstaat? Maar als uw mening over hem zich in de regionen ‘neutraal tot welwillend’ bevindt, en het doel van de onderneming lijkt u leuk, ga dan vooral in op zijn voorstel. Dan is het precies wat het is: een leuk uitstapje met een niet-onaangenaam persoon.
Misschien probeert hij inderdaad een visje uit te gooien. Als dat zo is, hanteert hij een prima strategie. Hij kan natuurlijk ook slechts gedreven worden door liefde voor de schilderkunst. In ieder geval leert u hem gaandeweg het tentoonstellingsbezoek (met na afloop een kopje thee in de museumkantine) ietsje beter kennen dan op het werk. Misschien valt ie mee, misschien valt ie tegen. Er steekt geen kwaad of gevaar in het openstaan voor avances. U kunt ze immers altijd afwimpelen, mochten ze u niet uitkomen. Maar zo ver is het nog niet.