Beste Beatrijs,
Mijn vrouw (49) en ik hebben de taken thuis keurig verdeeld. Hiermee voorkomen we botsingen en irritaties die in het verleden wel voorkwamen. Zij doet de was, keuken en het eten en ik de vuilnis, geldzaken en knutseldingetjes. Zo zijn we er de afgelopen dertig jaar samen goed uitgekomen, totdat de kinderen groter werden en ik steeds vaker voor de wekelijkse, ‘grote’ boodschappen er alleen op uit moest. Ik merk dat het onze (overigens uitstekende) relatie schaadt.
Mijn vrouw zegt het boodschappen doen niet leuk te vinden (drukke, volle winkels) en daardoor sta ik er op dit punt steeds meer alleen voor. Ik hou van winkelen, op zaterdag even de markt over, maar ze blijft vanwege de winkeldrukte en bijkomende prikkels weigeren. Hierdoor loop ik tijdens het boodschappen doen steeds meer te balen. Zo ken ik mezelf helemaal niet.
Enerzijds wil ik haar bezwaren serieus nemen, maar ik wil niet de komende jaren zo doorgaan. We eten er toch allemaal van?

Alleen in de supermarkt

Beste Alleen in,
Ik vind het moeilijk om me in uw probleem te verplaatsen, omdat ik zelf een gruwelijke hekel heb aan samen boodschappen doen. Je moet dan wachten op de ander, overleggen wat wel en wat niet, soms een beetje kibbelen. U schrijft dat u zelf best van winkelen houdt en ook graag over de markt loopt op zaterdag. Uw vrouw geeft daar niets om en wil dus niet mee. U wilt haar er per se bij hebben. Wat is daar het voordeel van? Waarom vraagt u niet een van uw kinderen mee om te helpen sjouwen?
Als uw vrouw al elke dag kookt, afwast en de hele was doet, lijkt mij dat het doen van de zaterdagse boodschappen u toch niet overmatig belast. Doe lekker de boodschappen in uw eentje, u mag alles zelf uitkiezen, dat is toch ook leuk? En neem een mooi bosje bloemen mee voor uw vrouw.