| 1   |   2   |   3   |

Beste Beatrijs,
Ik heb een vriend die behoorlijk wat glaasjes bier of wijn of anderszins achterover kan slaan. Op zich heb ik er geen problemen mee als hij bij vrienden drinkt (ik drink zelf niet of nauwelijks alcohol, dus ik vind het niet erg om BOB te zijn). Waar ik wel problemen mee heb is dat het lijkt alsof hij elke dag alcohol nodig heeft. Daar heb ik hem mee geconfronteerd en hem ook gezegd dat ik het niet prettig vind om iedere avond met iemand met een dranklucht in bed te stappen. Hij zei dat hij dat wel kon begrijpen en beloofde beterschap.
Echter, deze beterschap komt niet. Sterker nog, ik heb zelfs ervaren dat hij me heeft voorgelogen. Hij zou namelijk een avond autorijden, omdat ik moe was. We hadden afgesproken dat hij niet meer zou drinken dan nodig was. Dat deed ie toch (althans, 5 pilsjes vind ik te veel), maar gaf aan dat hij makkelijk kon rijden omdat het verdeeld was over de avond. Vervolgens zag ik bij thuiskomst dat hij dezelfde dag ook nog een hele fles wijn had leeggedronken, hetgeen hij me gemakshalve was vergeten te melden. Kijk, dat iemand een probleem heeft, dat kan. Maar willens en wetens iemands vertrouwen beschamen, daar heb ik heel veel moeite mee.

Drinkersvriendin

Beste Drinkersvriendin,
Wat u beschrijft over vijf pilsjes op een avond en dan naar huis rijden, zou net door de beugel kunnen. Tenminste als het vijf glazen zijn. Vijf flesjes bier is al weer een ander verhaal, want dat telt op tot zeven en een half glas en dat is eigenlijk te veel, ook al is het verspreid over een hele avond. Maar bij thuiskomst bleek dat uw vriend van tevoren al een hele fles wijn soldaat had gemaakt. U maakt zich nu boos dat hij tegen u gelogen heeft. Dat is inderdaad vervelend, maar het feit van een hele fles wijn overdag is eigenlijk erger. Dit duidt op regelrecht alcoholisme. Wat ik me afvraag is dit:
Heeft uw vriend geen werk, dat hij overdag zit te drinken?
Drinkt hij altijd overdag? Ontkent hij dat hij een drinkprobleem heeft? Als het antwoord op een van deze vragen 'ja' is, ziet het er, vrees ik, somber uit. Mensen kunnen niet werken en drinken tegelijk. Dan loopt het gegarandeerd mis met het werk. Als hij werkloos is, zal de verleiding om overdag te gaan drinken des te groter worden. Uw vriend moet dus snel werk vinden, want dat zal hem ervan weerhouden overdag te drinken. De enige manier voor mensen met een alcoholprobleem om dit in de hand te houden, is een aanvangslimiet in acht te nemen. Ik ken mensen die veel drinken, je zou kunnen zeggen verslaafd zijn, maar elke dag pas om 9 uur 's avonds ermee beginnen. Dus ook geen aperitiefjes om 5 uur en ook geen wijn bij het eten. Ze drinken tussen 9 en 12 en gaan dan naar bed. Hiermee kunnen ze het net redden. Ze kunnen dit volhouden, omdat ze weten dat ze de dag erna weer naar hun werk moeten en dan niet al te katerig mogen zijn.
Misschien is deze levenswijze iets voor uw vriend, ook al zit u zelf dan nog steeds met het probleem dat u elke nacht naast iemand met dranklucht moet slapen.
Ik denk dat uw vriend een serieus drankprobleem heeft dat niet een, twee, drie opgelost kan worden. Leeftijd is ook een belangrijke factor. Hoe ouder hij is, hoe moeilijker hij ervan af zal komen. Het belangrijkste is echter dat hij het zelf onderkent. Ik maak uit uw brief op dat hij het zelf niet echt een probleem vindt. Nu kunt u zich afvragen of u hem moet gaan redden, of niet. Ik kan die vraag niet voor u beantwoorden. Het hangt ervan af hoeveel u van hem houdt. Het is heel moeilijk om iemand ervan te overtuigen dat hij zijn levenswijze moet veranderen, omdat wilskracht alleen waarschijnlijk niet voldoende zal zijn. Er moet afkicken bij te pas komen,
Jellinek-kliniek, refusalpillen, therapeutische lotgenotengroepen, of iets anders professioneels.
Als uw vriend niets ziet in professionele hulp, zult u tezijnertijd uzelf moeten redden. Want het is niet vol te houden om met een alcoholist samen te wonen. Het liegen, waar u zich nu aan stoort, is alleen maar een symptoom. Het drinken is het basisprobleem, waar het liegen uit voortkomt.
 

Beste Beatrijs,
De alcoholist met wie ik al enkele jaren samenwoon heeft het nodig om de volledige aandacht naar zich toe te trekken. Daar wil ik niet meer op ingaan met als gevolg dat de pesterijen bij dronkenschap de spuigaten uitlopen. Zijn verstand is volgens mij al volledig aangetast. Het is een zwaar leven. Ik wil ervan af, maar daar heb ik het recht niet toe omdat we samen een huis hebben, waar ik kost wat kost wil blijven wonen. Hoe reageer ik het best op pesterijen tot justitie hem heeft buitengezet?

Man in de val

Beste Man in de val,
Als u met alle geweld in dat huis wilt blijven wonen, zult u uw (ex-)vriend moeten uitkopen, alcoholist of niet. Is het niet eenvoudiger om samen het huis te verkopen, waarna ieder z'n eigen weg kan gaan? U verwacht dat justitie hem buiten zal zetten - daar ben ik nog niet zo zeker van. Huur de film 'The War of the Roses' en aanschouw uw voorland. Verdeel het huis in twee gedemilitariseerde zones. Stel voor keuken en badkamer een rooster met betredingstijden op. Hij zal zich aan geen enkele afspraak houden. Geef de fantasie op dat u als glorieuze winnaar uit deze strijd zult komen bovendrijven. Neem uw verlies en maak u uit de voeten. Procedeer tegen hem met het huis als inzet vanuit een veilig huurappartementje. Als u alleen maar uw geld terug wil, staat u sterk voor de rechter.


Beste Beatrijs,
Ik heb een schat van een zus en die heeft een schat van een vriend. Alleen drinkt hij te veel. Hij is alcoholist, kun je wel zeggen. Nu kan zij er goed mee leven en mij maakt het verder ook niet uit. Alleen met etentjes is het geen doen. Hij wordt stomdronken, hangt lallend over iedereen heen en drukt een stempel op de hele avond. Hem geen drank schenken kan niet, daarvoor is hij echt al te ver heen. Kan ik haar vragen om bij dit soort gelegenheden zonder hem te komen?

Misnoegd

Beste Misnoegd,
Uw zuster mag bij u komen eten, maar u heeft liever niet dat ze die dronken tor meeneemt. Zo iemand bederft de gezelligheid. Niet dat u iets tegen drank hebt. Vrijheid, blijheid! U voelt u niet geroepen om moeder-overste te spelen tegenover mensen die heel goed zelf kunnen bepalen hoe ze hun leven willen inrichten. Uw enige (bescheiden) wens is gevrijwaard blijven van de overlast die deze life style met zich meebrengt. Alle fietsbezitters met hun dubbele fietsslotroutines tegen diefstal door junks voelen met u mee. Heroïne? Best hoor, zolang hun eigen fiets maar niet gejat wordt.  
Het verschil tussen u en zomaar een fietsbezitter is wel dat het over uw zus gaat. Uw zus en haar vriend opereren ondanks zijn alcoholisme blijkbaar nog steeds als sociale eenheid. Ze gaan gezamenlijk bij andere mensen op bezoek. Heeft u zich wel eens afgevraagd wat voor last uw zus ondervindt van haar vriend? U schrijft 'ze kan er goed mee leven'. Maar als u, in de rol van tolerante buitenstaander, zich al ergert aan het dronkemansgelal, hoe zeer moet uw zus zich dan niet generen, en niet alleen tijdens door u verzorgde etentjes, maar dag in dag uit. Uw muizenprobleem is dat u het gezelschap van uw zwager tijdens een enkel avondje niet kunt verdragen, terwijl uw zus een olifant op haar nek heeft. Uit uw houding spreekt geen consideratie, maar onverschilligheid. Of u uw etentjes gezellig kunt houden is op dit moment van ondergeschikt belang. Het gaat om uw zuster die op de een of andere manier moet worden bijgestaan in een rampzalige situatie. Misschien wil ze geen redding, misschien is hun verbintenis er juist eentje die drijft op alcohol en kan zij dat alleen beter verbergen dan haar vriend. Maar iemand zal zijn grensoverschrijdend gedrag toch aan de orde moeten stellen. U moet zich, hoe onaangenaam zo'n gesprek ook kan uitpakken, indringend met uw zuster bemoeien. Alle andere mogelijkheden komen erop neer dat u haar laat barsten met uw zwager erbij.