| 1 | 2 | 3 |
Beste Beatrijs,
Bij mijn ouders thuis staan twee glossy foto’s van mijn broer en zijn
vriendin. Op de ene staan ze samen, op de andere worden ze geflankeerd
door een trotse vader - en vooral - trotse moeder. Ik, zoon van 35 jaar en
vrijgezel, ontbreek ten ene malen. Het is niet zo dat zij niet van mij
houden, maar het is het verhaal naar de buitenwereld: ik ben vrijgezel,
woon in een huurhuis en heb een massa vrienden. Terwijl mijn broer een
goed salaris heeft, een huis en, het belangrijkste: een vriendin die
ervoor kan zorgen dat mijn ouders van biologische status veranderen. Ik
vind de situatie bijzonder ergerlijk en met kerst heb ik mijn moeder een
foto gegeven van mij en mijn vader samen op de fiets. Die hebben ze
neergezet. Moet ik daarmee de zaak als gesloten beschouwen, ze hebben
immers mijn hint opgepakt, of moet ik toch mijn achterliggende vermoedens
- de symbolische interpretatie van het gegeven - verder aankaarten met de
mogelijke consequentie dat ik of voor flauw en kinderachtig word
uitgemaakt of dat dit de verhoudingen op scherp stelt?
Fotogeniek, maar niet ingelijst
Beste Fotogeniek,
U heeft de situatie briljant opgelost door uw ouders een mooie foto te
geven, die zij vervolgens braaf hebben opgesteld. Ga het nou niet bederven
door er nog eens een serieus gesprek tegenaan te gooien. Wat wilt u
daarmee bereiken? Dat ze toegeven dat ze op kleinkinderen zitten te azen?
En zo ja, wat is daar op tegen? Dat ze zich verontschuldigen voor hun
gepronk met uw broers vriendin? Misschien zijn ze zich daar niet eens
bewust van. Dat ze as op hun hoofd strooien, omdat ze hun ene zoon,
althans in portretvorm, hebben voorgetrokken ten opzichte van u, de
zoon-zonder-vriendin? Niets van dit alles lijkt me de moeite van het
bespreken waard. Ze houden van u; er staat na zachte aandrang een foto van
u. De rest is gemopper voor in het café met uw vrienden.
Beste Beatrijs,
Mijn man was weduwnaar met twee jonge kinderen, toen wij elkaar
ontmoetten. Daarna kregen wij nog drie kinderen. Mijn stiefzoon van 22,
met wie ik altijd een goede verstandhouding heb gehad, is evenals mijn
stiefdochter al een tijd het huis uit. Nu heeft hij sinds een jaar een
vriendin die mijn man en ik erg assertief, egoïstisch en verwend vinden.
Zij heeft tijdens een familieweekend ruzie met mij gezocht en gekregen. De
aanleiding was een absoluut banale woordenwisseling over de ingrediënten
voor het avondeten. In ieder geval was de sfeer verpest, iedereen ergerde
zich en ik nam zeer koeltjes afscheid van haar. Een week later had mijn
man een goed gesprek met zijn zoon, die ook wel begreep dat er iets van
excuses moest volgen. Nu een maand later wachten we daar nog steeds op. We
hebben hen sindsdien niet meer gesproken. Binnenkort is er weer een
familiebijeenkomst waar we hem graag willen zien, maar haar niet, althans
niet zonder excuses vooraf. Mijn man is nu bang dat zij hem zal dwingen om
voor haar of voor ons te kiezen, met als resultaat dat wij (dat wil zeggen
ook de jongere kinderen voor wie hij de grote broer is) hem mogelijk niet
meer te zien zullen krijgen. Heeft u suggesties hoe deze potentiële
tijdbom te detoneren?
Beledigd en boos
Beste Beledigd,
Die excuses komen niet meer. Daar kunt u rustig van uitgaan. Zelfs als uw
stiefzoon zijn volle gewicht in de schaal legt en er bij zijn vriendin
hevig op aandringt om terwille van de lieve vrede het boetekleed aan te
trekken, heeft u daar nog niets aan. Zo weldadig als spontane
spijtbetuigingen kunnen werken, zo waardeloos is de afgedwongen variant.
Er is dan ook iets veel serieuzers aan de hand dan een banale ruzie over
eten: u en uw man vinden haar een egoïstisch, assertief en verwend type.
Het kan niet anders of zij heeft wel enig benul van hoe u over haar denkt.
Uw formalistische vraag om excuses maakt dit oordeel alleen maar erger.
Alleen wanneer zij zich de mindere betoont, kunt u immers leven met haar
verwerpelijke karakter.
Dit alles is vooral voor uw stiefzoon heel vervelend. U bent bang dat deze
vriendin uw stiefzoon zal dwingen een keus te maken, maar dat is precies
wat u zelf doet door op uw strepen te blijven staan. U hebt hem allang in
een positie gemanoeuvreerd, waarin hij moet kiezen tussen loyaliteit met
de familie of met zijn vriendin.
U bent gezegend met een grote familie. Op familiebijeenkomsten is het dus
relatief eenvoudig om deze vriendin een beetje te ontlopen. U kunt op een
gereserveerde manier vriendelijk zijn en u niet uit uw tent laten lokken.
Het belangrijkste is dat de verhouding met uw stiefzoon goed blijft en dat
hij altijd welkom blijft in uw huis. Dat daar een vervelende vriendin aan
vastzit is jammer, maar ach, ze zijn nog jong; wie weet loopt hun
verhouding spaak, en dan kunt u uw handjes dichtknijpen. Strijk
grootmoedig uw hand over uw hart en probeer voor de verandering te
ontdekken wat hij precies in haar ziet. Daar bewijst u uw stiefzoon de
grootste dienst mee.
Beste Beatrijs,
Al mijn broers en zussen hebben kinderen. Ik ben homo en woon samen
met mijn vriend. Als mijn moeder in de stad is, logeert ze nooit bij
ons maar daar waar de kleinkinderen zijn en dat begint me een beetje
te irriteren. Ik wil haar ook wel eens gezellig aan de ontbijttafel
hebben! Wat te doen?
Afgewezen zoon
Beste Afgewezen,
Er zijn drie redenen om kinderen te krijgen, zeggen oma’s wel eens
tegen elkaar: kleinkinderen, kleinkinderen en kleinkinderen. Het enige
punt waarop moeders menen het zich te kunnen permitteren hun ene kind
te verwaarlozen ten opzichte van het andere is de aanwezigheid van
kleinkinderen. Ineens geldt het taboe op verschil in liefde voor de
kinderen niet meer. U voelt zich tekort gedaan door de obsessie van uw
moeder met kleinkinderen en daarnaast bent u homoseksueel. Misschien
heeft uw moeder meer moeite met uw homoseksualiteit dan ze zelf wil
toegeven. Acceptatie van dit feit kan desondanks een diepe
teleurstelling verhullen. Als u echt wil weten hoe het zit, moet u
haar rechtstreeks vragen waarom ze niet in uw huis wil logeren en wel
bij uw broers en zussen. Het is een confronterende vraag, die wel eens
tot een ongemakkelijk of emotionerend gesprek zou kunnen leiden. Maar
een goede moeder-zoonverhouding moet tegen een stootje kunnen.
